Amores III

Οι ανάσες

ζέσταναν στο παγωμένο δωμάτιο

μια ύστατη ολονυχτία μεταμέλειας

Κι ύστερα

μαρμάρωσε ο έρωτας

πίσω από τα κλεισμένα βλέφαρα

και πίσω από τα παντζούρια

το αποκλεισμένο φεγγάρι.

                                        

                                            (Δεκέμβρης ’91)

Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι … ΙΙ

Λιπόψυχη πίστη

τον παράδεισο απώλεσες.

Χοῦς εἶ…

Η αντάμωση ανέφικτη.

Χωρίς αναμονή

η μοναξιά

έκπτωτη

αναμάρτητο το σαρκίο περιφέρει.

(Την προδοσία της ύστατης ώρας

αρκεί μια ζωή αφοσίωσης να ισοζυγιάσει;)

                                

                                         (Οκτώβρης 2012)

Amores II

Τα παράθυρα ανοιχτά

Προσκαλούσαν τη νύχτα

Τα κύτταρα του κορμιού σου

Στη σκόνη λικνίστηκαν

Κι έπεσαν

σαν πρωινή ομίχλη

Στο παγωμένο κρεβάτι.

(Η απουσία ξαγρύπνησε κι απόψε).

                                            (Δεκέμβρης’91) 

Amores I

Όλο το πρωί κάτω από τη βροχή

στάλα στάλα ξέπλυναν την αμαρτία

Και το βράδυ

απεκδυόμενοι τα φύλλα της συκής

νεόπλαστοι

μεταλαμβάνουν

το αντίδωρο της ηδονής.

                                         (Μάρτης 1990)