Τριάντα αργύρια …

                                      Γκαλίνα

Όλα τα πούλησα.

Όλοι με εξαγόρασαν.

Κι εκείνος

Γυναίκα με φώναξε

Μα Πόρνη με κοιμήθηκε

Τα ξέπλεκα μαλλιά και τα ακριβά μου αρώματα

δεν καταδέχτηκε στα πόδια του

Κι όταν με φίλησε

κουδούνισαν τα αργύρια της προδοσίας στη τσέπη.

 (Κι εσύ, που μου έδωσες φωνή,

πόσο άραγε τη ζωή μου θα κοστολογήσεις;)

Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι … Ι

Πρώτα απαρνήθηκες τη μάνα.

Στα σκοτεινά προχωρούσε

Mε τα πρησμένα πόδια ξυπόλητα

Με το λευκό μανδύα τα χέρια πισθάγκωνα.

Προσπέρασες

Το πρόσωπο απέστρεψες

Μη σε σφραγίσει το στίγμα.

Ολονυχτίς λίκνιζε κενή την αγκαλιά

Τη φρικτή προφητεία βασκαίνοντας.

                                   (Δεκέμβρης 2012)