Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι … Ι

Πρώτα απαρνήθηκες τη μάνα.

Στα σκοτεινά προχωρούσε

Mε τα πρησμένα πόδια ξυπόλητα

Με το λευκό μανδύα τα χέρια πισθάγκωνα.

Προσπέρασες

Το πρόσωπο απέστρεψες

Μη σε σφραγίσει το στίγμα.

Ολονυχτίς λίκνιζε κενή την αγκαλιά

Τη φρικτή προφητεία βασκαίνοντας.

                                   (Δεκέμβρης 2012)