Τα παράθυρα ανοιχτά
Προσκαλούσαν τη νύχτα
Τα κύτταρα του κορμιού σου
Στη σκόνη λικνίστηκαν
Κι έπεσαν
σαν πρωινή ομίχλη
Στο παγωμένο κρεβάτι.
(Η απουσία ξαγρύπνησε κι απόψε).
(Δεκέμβρης’91)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου